Choroby neurologiczne i inne
Choroby neurologiczne rzadko są powikłane zaburzeniami psychicznymi, to znaczy, że przebieg tych chorób wyjątkowo warunkuje wystąpienie zaburzeń aktywności psychicznej. Guzy mózgu w pierwszym okresie klinicznym zmian mogą powodować zmiany psychiczne i czasem chorzy, u których rozpoznaje się w końcu guz mózgu, byli najpierw pacjentami klinik psychiatrycznych. Objawy psychiatryczne guzów mózgu są niezwykle różnorodne i zależą w dużej mierze od lokalizacji guza. Rozpoznawanie guzów mózgu należy do kliniki neurologicznej i opiera się na wysoce specjalistycznych, badaniach klinicznych i pomocniczych. Bardzo wczesne objawy procesów ekspansywnych manifestują się psychicznie spadkiem ogólnej aktywności psychicznej i spadkiem sprawności intelektualnej, planowania, przewidywania (guzy czołowe) bądź stanami pomrocznymi (guzy skroniowe). Na uwagę zasługuje niekiedy dość bogata symptomatologia psychiatryczna guzów pnia mózgu (halucynacje pedunkularne, śpiączka, stany majaczeniowe i objawy narkoleptyczne). Stwardnienie rozsiane o różnym stopniu ciężkości przebiegu klinicznego manifestuje się przede wszystkim pojawieniem się nastroju euforycznego z jednoczesnym zaburzeniem regulacji afektywnej. Psychozy halu-cynacyjne z epizodami osłupieniowymi i zaburzeniami świadomości należą do rzadkości i zwykle ustępują w okresie remisji choroby podstawowej. W pląsawicy Huntingtona, uważanej powszechnie za chorobę dziedziczną, w pierwszym okresie pojawiają się zmiany charakterologiczne w sensie negatywnego zachowania społecznego (kradzieże, alkoholizm). Trwanie choroby przez dłuższy czas wyraża się w życiu psychicznym narastającą apatią i otępieniem organicznym, które w zaawansowanych przypadkach znamionuje bardzo charakterystyczny nastrój euforyczny. W chorobie Parkinsona spotykamy również zmiany osobowości pod postacią egocentryzmu, hipochondryzacji, czasem odczynów pieniaczach. Na ogół proces chorobowy postępuje i towarzyszą mu narastające objawy otępienia organicznego. Leczenie psychoz somatogennych polega głównie na leczeniu choroby podstawowej, wielokrotnie jednak pojawia się konieczność hospitalizacji psychiatrycznej, jeżeli wystąpią stany zmienionej świadomości, pobudzenia różnego rodzaju, wreszcie produkcja urojeniowa. Leczenie psychiatryczne prowadzone jest zawsze przy współpracy konsultacyjnej specjalisty od choroby podstawowej.