Niedorozwoj umyslowy
Przyczyny niedorozwoju umysłowego są bardzo rozmaite. Z czynników działających przed poczęciem (progenetycznych) wymienić należy czynniki genetyczne, uszkodzenia komórek rozrodczych oraz anomalie chromosomalne. W okresie po zapłodnieniu choroby zakaźne i pasożytnicze matki, zaburzenia przemiany materii, cukrzyca, zaburzenia toksyczne, zaburzenia odżywiania, zaburzenia natury odpornościowej prowadzić mogą do rozmaitych embrio- i fetopatii. Nieprawidłowości okresu porodowego takie, jak uraz porodowy, zamartwica okołoporodowa, prowadzić mogą również do uszkodzenia mózgu, a w następstwie do wystąpienia upośledzenia. W okresie poporodowym przyczyną zaburzeń mogą być choroby zakaźne, urazy, zatrucia, zaburzenia odżywiania itp. Z punktu widzenia etiologii chorych dzieli się na ogół na dwie grupy: głębiej upośledzonych (II poniżej 50 punktu skali), w której decydującą rolę odgrywają uwarunkowania jednoczynnikowe i w której można wykryć odchylenia od normy w badaniu anatomopatologicznym oraz lżej upośledzonych (II powyżej 50), u których mamy do czynienia na ogół z uwarunkowaniem wieloczynnikowym i u których nie stwierdza się wyraźnych odchyleń anatomopatologicznych w mózgu. Przypuszcza się" że w grupie lekkiego upośledzenia umysłowego istotną rolę może odgrywać dziedziczenie wieloczynnikowe, a także zaniedbanie środowiskowe. W szacunku uwarunkowania niedorozwoju przyjmuje się obecnie, że w ok. 258/o przypadków decydującą rolę odgrywają czynniki genetyczne, w ok. 25% przypadków - egzogenne, w 50% przypadków przyczyna nie jest znana. Rozpoznanie określonego stopnia niedorozwoju musi się opierać na dokładnych wywiadach rodzinnych, badaniu stanu psychicznego pacjenta i oczywiście na badaniach psychologicznych, przy czym podstawowe jest badanie testem Wechslera.