Spiaczka pourazowa
Śpiączka pourazowa występuje wówczas, gdy dochodzi do znacznych zmian naczyniowych w mózgu (wylewy) lub do rozerwania i zniszczenia samej tkanki mózgowej. Ten najcięższy prosty zespół zaburzeń świadomości charakteryzuje brak reakcji na wszelkie bodźce. Śpiączka trwająca ponad 24 godziny zawsze świadczy o bardzo ciężkim i powikłanym stłuczeniu mózgu. Po śpiączce może pojawić się okres osłupienia, niepokoju i splątania, po którym pacjent może odzyskać przytomność albo przejść w majaczenie pourazowe, a następnie w dłużej trwającą amnezję lub w zespól amnestyczno-konfabulacyjny Korsakowa. Psychoza majaczeniowa jest stosunkowo ciężkim powikłaniem pourazowym, u którego podłoża leży wstrząśnienie, stłuczenie mózgu, zranienie, krwiak śródmózgowy. Przebieg psychozy może być różny, zależy on w dużej mierze od rozległości doznanego uszkodzenia mózgu, ale również od uprzednio zmienionego podłoża organicznego (alkoholizm, uprzednio przebyte urazy czaszki, przebyte zapalenia mózgu). Psychoza może się wyrażać niepokojem ruchowym, nocnymi epizodami zaburzeń świadomości, niepełną orientacją w czasie, miejscu i otoczeniu. Majaczenie może być związane z zawodem (chory zachowuje się w szpitalu, jakby pracował na swoim stanowisku pracy) z okresami narastających reakcji afektywnych, gniewu, błąkania się, a nawet agresji w wypadku niespełnienia jego życzeń lub próśb. Po takim okresie może nadal utrzymywać się wahanie jasności świadomości przy jednoczesnej zmianie zachowania na beztroskie, pełne radości i niedostosowanych reakcji w pojęciu reakcji emocjonalnych, określanych czasem jako "uczucie dziecięcej radości i szczęścia". Należy pamiętać, że psychoza pourazowa oporna na leczenie dłużej niż miesiąc świadczy zawsze o poważnym uszkodzeni tkanki nerwowej.