Leczenie nerwic
Dolegliwości takie, jak: ogólny spadek sił, zaburzenia pamięci, bóle i zawroty głowy, bicie serca, drżenie rąk i zaburzenia jelitowe budzą niepokój chorego, pogłębiają poczucie choroby i skłaniają cierpiącego do lękowej i czujnej samoobserwacji, prowadzącej do wytworzenia się z czasem nastawień hipochondrycznych. Uważa się powszechnie, że nerwice stały się doniosłym problemem współczesnej medycyny. Statystyki zachodnioeuropejskie podają, że 50-809/o pacjentów zgłaszających się do lekarzy to chorzy na nerwice. W Polsce odsetek ten ma wynosić 30. O ile dotychczas przedstawione zaburzenia i choroby psychiczne leczone są z zasady przez specjalistów psychiatrów, to nerwice leczą lekarze różnych specjalności i trzeba powiedzieć z różnym powodzeniem. W leczeniu nerwic podstawową metodą postępowania jest psychoterapia, bez niej nie ma mowy o leczeniu i wyleczeniu nerwicy. Wychodzi się z założenia, że to co powstaje na drodze psychicznej musi być również na tej samej drodze usunięte. Istnieje bardzo dużo technik psychoterapeutycznych, o których będzie mowa później, które znajdują zastosowanie w leczeniu nerwic. Leczenie środkami psychofarmakologicznymi musi być bardzo ostrożne, powinno być przygotowaniem pacjenta do psychoterapii lub usuwać szczególnie nieprzyjemne doznania wegetatywno-somatyczne. W żadnym razie chory nie może liczyć na wyleczenie nerwicy za pomocą specyfików, ponieważ z reguły to się nie udaje i odbiera choremu nadzieje na wyleczenie w ogóle. W szczególnie uporczywych, długo przebiegających nerwicach z niedomogą i znacznym upośledzeniem wielu funkcji somatycznych obok psychoterapii należy zastosować leczenie insulinowe.