Psychozy reaktywne
Narastające tempo współczesnego życia narzuca jednostce ludzkiej konieczność stałej gotowości reagowania i przystosowania się do zmieniających się warunków życia i otoczenia. Nie wszyscy ludzie mają jednakową zdolność przystosowywania się do różnych sytuacji. Bywa tak, że to, co u jednego powoduje wzrost aktywności, pobudza do twórczych wysiłków, u innych doprowadza do załamania równowagi psychicznej i rozwoju reakcji patologicznych określanych mianem zaburzeń i psychoz reaktywnych. Psychozy reaktywne są więc chorobami psychicznymi wywołanymi przez urazy psychiczne, będące skutkiem jakiegoś ciężkiego jednorazowego przeżycia lub wielu przeżyć, składających się na dłużej trwającą sytuację chorobotwórczą. Przykładem ciężkich jednorazowych przeżyć wstrząsowych mogą być wypadki losowe, klęski żywiołowe, katastrofy komunikacyjne, napady gwałtu, śmierć bliskiej osoby, czasem tak zwany uraz jatrogenny, to znaczy uraz psychiczny spowodowany przez lekarza, który w sposób nieodpowiedni informuje chorego o stanie jego zdrowia lub zbyt pochopnie wydaje opinię o możliwości wyzdrowienia, leczenia itp. Przez przewlekłe urazy psychiczne, czyli sytuacje urazowe i konfliktowe rozumiemy: nieporozumienia życia małżeńskiego, kłopoty wychowawcze z dziećmi, niedostatki życiowe, zawody życiowe i ambicjonalne, pozbawienie wolności i inne niekorzystne układy życiowe. Przyjmuje się, że wśród stanów uczuciowych, które leża u źródeł psychoz reaktywnych, wielką rolę odgrywają: lęk, rozpacz, gniew, zazdrość lub oczekiwanie. Również tak zwany zespół osamotnienia, polegający na pozbawieniu człowieka wrażeń i skazanie go na przebywanie w monotonii otoczenia, mogą być przyczyną zaburzeń reaktywnych. Teoretycznie rzecz biorąc, każdy człowiek, który znajduje się pod wpływem szczególnie silnie działającego bodźca traumatyzującego psychicznie, może zachorować na tego typu psychozę. Praktyka kliniczna i doświadczenie wskazują, że zachorowują raczej ludzie mniej odporni na stresy, a więc ludzie, u których nie zachodzi w stopniu dostatecznym tłumienie i racjonalizacja stanów emocjonalnych, związanych z przeżyciem urazowo-psychicznym. W zachorowaniach tych podkreśla się rolę wrażliwości osobniczej na przeżycie urazu psychicznego i od niej właśnie w dużej mierze zależy, czy powstanie reakcja patologiczna.
jak również często głębszych NarutoStories Dragon wysokie ciśnienie