Psychozy somatogenne
Potwierdzeniem poglądu, że psychoza egzogenna jest w jakimś stopniu również uzależniona od czynników endogennych, jest stwierdzony przez nas fakt, że muchomor sromotnikowy był spożyty również w tym samym czasie przez ojca i brata pacjentki, a tylko ona zareagowała psychotycznie na intoksykację zewnątrzpochodną. Leczenie psychoz egzogennych sprowadza się przede wszystkim do terapeutycznego usunięcia czynnika odpowiedzialnego za wywołanie psychozy oraz stosowania leków psychotropowych, usprawniających aktywność psychiczną chorego. Właśnie w psychozach egzogennych mamy do czynienia z równolegle przebiegającym leczeniem przyczynowym i leczeniem psychiatrycznym (objawowym). Grupę psychoz somatogennych tworzą psychozy uwarunkowane chorobami poszczególnych narządów, układów lub organizmu jako całości. Są to więc zaburzenia psychiczne towarzyszące chorobom somatycznym. Mogą one powstawać w związku przyczynowym z chorobami narządów wewnętrznych, układu krwiotwórczego, zabiegami operacyjnymi, porodem, połogiem, wreszcie z chorobami gruczołów wewnętrznego wydzielania. Znajomość symptomatologii tych zaburzeń i chorób psychicznych ma szczególną wartość dla lekarza i pielęgniarki szpitali i klinik somatycznych, ponieważ najczęściej tam właśnie pojawiają się pierwsze znamiona kliniczne tych psychoz, chorzy tacy wymagają odpowiedniego traktowania, czasem zabezpieczenia,w końcu konsultacji psychiatrycznej. Należy podkreślić, że czujna, dobra i właściwa obserwacja pielęgniarska chorych przejawiających zmienione reakcje w zachowaniu, wypowiedziach i ustosunkowaniu się do personelu pozwolą dostatecznie wcześnie wykryć narastające zaburzenia psychiczne i spowodować właściwe i szybkie ich leczenie.