Psychozy w zaburzeniach
Zaburzenia psychiczne na tym tle dają się sprowadzić do pojęcia klinicznego zespołu psychoendokrynologicznego. Na zespół ten składają się trzy podstawowe grupy objawów: zaburzenia nastroju, napędu psychicznego oraz poszczególnych popędów. Nadczynność tarczycy przebiega z objawami zachwiania równowagi życia afektywnego. Występuje wewnętrzny niepokój, nadmierna pobudliwość. Sprawność intelektualna bywa mniejsza ze względu na stały stan pośpiechu, przerzutności uwagi i trudności koncentracji. Czasem, wyjątkowo, spotykamy tu psychozy depresyjne lub paranoidalne. Niedoczynność tarczycy najczęściej manifestuje się spowolnieniem psychicznym i ruchowym, słabnięciem zainteresowań, narastaniem apatii i zobojętnienia. Widoczna staje się niesprawność intelektualna. Mogą również ostro wystąpić majaczenia i stany psychotyczne zbliżone zespołem objawów do halucynoz. Zespół Głińskiego-Simmondsa, występujący w przypadku niedoczynno-ści przysadki mózgowej, przebiega z wyniszczeniem i różnego stopnia charłactwem. Psychicznie manifestuje się zanikiem napędu życiowego, zobojętnieniem z nastrojem przygnębienia i apatii. W przypadkach nie leczonych rozwija się po latach pełny obraz kliniczny otępienia. Zespół Babińskiego-Froehlicha uwarunkowany niedoczynnością środkowego i tylnego płata przysadki mózgowej, wyraża się stanem psychicznym ocenianym jako niedorozwój umysłowy z euforią i często z podnieceniem. W stanach tych mogą się również pojawić wytwórcze zaburzenia świadomości o charakterze majaczenia.
stomatolog warszawa polscy kompozytorzy muzyka dieta tapety ścienne